undarlegir dagar

seinasta vika var þétt bókuð.
Á mánudaginn var ég í skólanum frá 10-hálf10, allt of langur dagur!! Daniel vinur minn kom og sótti mig í skólann og keyrði mig heim, enda er ekki sniðugt að vera ein í bussinum eftir kl9 þegar það er komið myrkur, alein, ljóshærð, með fartölvu og töskur...
á þriðjudeginum kom JuanPablo að sækja mig, og við fórum og hittum nokkra krakka á einhverjum veitingastað, fengum okkur einn bjór og mazcal skot með chillisalti, mexicanar eru voða heitir fyrir þessu. Síðan fórum við til stjúpbróður hans sem á Urban hair saloon, sem er flottasta hárgreiðslustofa sem ég hef séð. Frægt fólk kemur þarna og fær sér herbergi. Einhver ótrúlega þekktur hárgreiðslumaður er með skrifstofu þarna, ekki Paul Mitchell en einhver svipaður. Þvílík stofa, kaffihús og einkaherbergi, koníaksstofa fyrir karla, og prinsessuherbergi fyrir konur. Fórum svo út að borða, röltum aðeins um bæinn, og fórum svo á Wings Army að hitta alla krakkana:) Það byrjaði að hellirigna svo við forum bara heim um miðnætti.
á miðvikudag var ég í skólanum til 9 um kvöldið að læra. Við Theresa sátum bara úti á skólalóðinni fyrir framan Starbucks að horfa á körfuboltaliðið æfa sig, á bekk undir sólhlíf að skrifa ritgerð:) Miðvikudagar eru aðal partydagarnir í Mexico, þannig við keyptum nokkra bjóra á leiðinni heimúr skólanum og sátum svo í klessu inní mjög bouncy og þröngum strætó, sötrandi ískaldan bjór í hitanum og rakanum, meðan betlari spilaði á gítar inní í strætónum og söng hástöfum. JuanPablo kom svo að sækja mig og við sóttum Theresu og fórum á pínkulítinn bar sem heitir El Rey. þar voru allir krakkarnir fyrir, og við fórum öll saman á Chalet, sem er stæsti skemmtistaðurinn og á miðvikudögum er hann troðfullur!! aðalkvöldið!

á fimmtudaginn var ég aftur til kl.9 í skólanum að læra. Tók svo strætó heim með Theresu og Söru og frönskum strák. Fórum svo í party í nýja húsinu sem landlordinn okkar var að kaupa. Nú á hann 3 hús, mitt hús, Theresu hús og þetta nýja sem er í hverfi sem heitir Guadalupe. Í partyinu voru allir íbúarnir úr öllum 3 húsunum, og það voru kokkar að elda mat og kanínur sem hoppuðu um á veröndinni og í garðinum milli pálmatrjánna. Seinna kom JuanPablo og strákarnir og sóttu okkur og við JuanPablo á bar sem heitir Americas, og er í uppáhaldi hjá þeim strákum. Ég hafði aldrei komið þangað áður og fílaði þann stað ekki of mikið. Smakkaði mjög týpískan drykk sem samanstendur af tómatsafa og bjór, salti og einhverjum spicy sósum. Mexicanar drekka þetta þegar þeir eru þunnir og segja þetta besta meðalið. Áhugavert að Mexicanar vilja hafa drykkina sína beiska og bitra frekar en sæta. Það drekkur enginn kokteila hérna. Bara tequila, tequila í kók eða lemonade, jagermeister er í uppáhaldi hjá fólki, og svo auðvitað bjór:)

á föstudaginn var Beach Camping Trip á strönd sem heitir La Llorona. Ég ætlaði að fara, var búin að ákveða það, og rúturnar áttu að fara kl.7 um morguninn. Juan Pablo bað mig um að fara ekki, sagði að þetta væri hættulegur staður, það yrði einhver rændur og það myndi eitthvað gerast. Ég sagðist verða að fara, þar sem það væru svo margir krakkar úr skólanum að fara. Hann grátbað mig um að fara ekki og bauð mér í staðinn í strandíbúðina sína í manzanillo, sem er á vesturströnd Mexico. Það varð úr að við JuanPablo keyrðum af stað á föstudaginn fyrir hádegi, tókum geggjað roadtrip á þetta og brunuðum með græjurnar í botni til Manzanillo. Þegar þangað var komið beið okkar penthouseíbúðin hans, og þegar við vorum komin inn, komu þjónar inn með kókoshnetur, sjávarrétti, rækjur, kaldan og ferskan fisk og allskonar góðgæti. Þetta var ótrúlegt. Ég fór í klukkutíma út við sundlaugina að reyna að næla mér í smá tan, þjónustufólkið kom með dýnu handa mér og það var stjanað við mann. Síðan keyrðum við í miðbæinn og röltum þar um. Loksins komst ég aftur í Mexicanskan bæ, Guadalajara er stórborg, tískuvöruverslanir og Escalade-ar, en þarna fékk ég sömu tilfinningu og fyrstu dagana mína þegar ég var með Páulinu og fjölskyldu í Sahuayo og Ocotlán og á svæðinu kringum Lago de Chapalla. Hitinn var óbærilegur í Manzanillo, maður bara svitnaði og svitnaði og ég held það hafi verið kringum 40 gráður, allavega sá ég að um miðja nótt voru 27 gráður í myrkrinu, þannig brennandi sólin gerði daginn nánast óbærilegan! Ég keypti ótrúlega fallegan handmálaðan leirbolla og við borðuðum arroz con letche (sem er grjónarétturinn sem ég lærði að gera í matreiðslutíma um daginn).

Um kvöldið fórum við út að borða á sushi stað, fórum í wal mart og keyptum inn, og skemmtum okkur vel um kvöldið. Á laugardeginum var mín vöknuð kl.9, og mætt fyrst út á sundlaugarbakkann. Sandurinn liggur beint upp að sundlaugarbakkanum og sjórinn var svo úfinn að hann náði alveg yfir sandinn og snerti sundlaugarbakkann. Það voru rauð flögg sem vöruðu mann við að fara í sjóinn svo ég lá bara og tanaði á sundlaugarbakkanum, þar til JP vaknaði og mætti út og á eftir honum var þjónn með morgunmat handa okkur.

Ég semsagt fór ekki í Beach Camping trip til La Llorona því JP sagði mér að það væri hættulegt og ég ætti frekar að koma með sér. Sá hörmulegi atburður gerðist á La Llorona, meðan ég var í Manzanillo eftir algjöra skyndiákvörðun, að frönsk stelpa, yndisleg og falleg drukknaði. Kyrrahafið og sterkir Mexicanskir hafstraumar hrifu hana á brott, og hún fannst á laugardaginn eftir að lögreglan og herinn hafði leitað að henni allan daginn. Sawa Thépot var hress stelpa, mín fyrstu kynni af henni voru áður en ég fór út, hún fann mig á facebook og byrjaði að t ala við mig þar sem við vorum báðar að fara til Mexico. Fyrstu vikuna sendi hún mér message og spurði hvort ég hefði áhuga á að flytja inn með sér því hún hefði fundið fallegt hús og vantaði roommate. Ég var þá búin að finna húsið mitt á Calle Tequila svo það varð ekkert úr því. Alltaf þegar maður hitti hana í partyum var hún sú hressasta á svæðinu, talaði við alla og var svo opin og hamingjusöm. Það var tilviljun að ég fór ekki í þessa ferð. Sjórinn var ógurlegur á La Llorona, og ég get rétt ímyndað mér það, þar sem ég var á sömu strönd nema bara í 2-3ja tíma akstri frá og sjórinn hjá okkur var hættulegur og rauð flögg út um allt. Sarah, franska stelpan sem býr í húsinu mínu var mjög góð vinkona Sawa, þær komu saman hingað til México og voru að ferðast saman fyrstu vikurnar. Seinustu dagar á Calle Tequila hafa verið undarlegir, Sarah er sterkasti karakter sem ég veit um, en henni líður illa. Það var hún sem sá Sawa seinast þegar þær voru að hoppa um í sjónum, og það var hún sem tilkynnti hvarf vinkonu sinnar og það var hún sem þurfti að bera kennsl á hana. Það verður minningarathöfn á miðvikudaginn. Þetta er voða skrítið allt. Í húsinu mínu búa semsagt Sarah og Aurelie, og svo 2 mexicanar, Pedro og Roberto, og svo voru í dag að flytja inn 3 ástralskar stelpur, Fiona, Sophie og Jenny. Aurelie lenti í því á La Llorona að öllu dótinu hennar var rænt, passport, peningum, kortum, síma, bara öllu! Hún þarf því að fara alein í flugvél til Mexico City núna á föstudaginn og fá nýjan passa, því hún er búin að vera í landinu í næstum 30 daga, en maður þarf að fara í immigration innan við 30 dögum eftir komu til Mexico nema maður vilji eiga á hættu að borga háar sektir eða vera fangelsaður. Þessi ferð reyndist því vera ein martröð og ég er fegin að ég skyldi hafa ákveðið að vera ung og vitlaus og fara frekar með vini mínum í íbúðina hans, vitandi að hann myndi passa upp á mig.

Mamma, núna veistu nákvæmlega hvernig þetta var allt. Það er allt í góðu með mig og stelpurnar hafa það líka gott. Við förum öll ótrúlega varlega, og þetta allt varð til þess að Mishael, landlordinn, er búinn að vera í húsinu okkar í allan dag að fara yfir lása og annað varðandi öryggi og bara já, til að öllum líði vel.

Herbergið mitt uppi á 3 hæð er tilbúið. Það kemur samt lásasmiður á morgun og lagar lásinn, þannig ég gisti í gamla herberginu mínu aftur í nótt, flyt upp á morgun þegar lásinn er orðinn 100% og það verða líka settar upp gardínur á morgun.

Ég var í skólanum í dag frá 10-21.30, bara með klukkutíma pásu yfir allan daginn og sem betur fer skutlaði vinur minn úr skólanum mér heim. Hann heitir Rogelio og er voða nice. Hann sagðist geta skutlað mér alltaf á mánudögum, því þá erum við saman í tíma til hálf10 á kvöldin og hann býr ekki langt frá. Ég er mjög þakklát fyrir það, það er ekki safe að taka bussinn eftir myrkur. Á morgun, þriðjudag, er ég ekki í skólanum. Ætla að sofa út enda var ekki mikið sofið í nótt. Ég kom til Guadalajara frá Manzanillo á laugardaginn, og Jenny kom til mín (þar sem allir voru á La Llorona) og við sátum úti á svölum í hengirúminu með mojitoa og kíktum svo út bara við tvær að kjafta og hitta vini. Á sunnudag vaknaði ég snemma, því Theresa og Sarah voru að koma í bæinn úr þessari skelfilegu ferð frá La Llorona, og theresa sagðist þurfa að fara út og gera eitthvað, henni leið illa, svo við Theresa og Jenny fengum okkur göngutúr um hverfið, fengum okkur ís, kjöftuðum, og fórum svo í poolparty hjá JuanPablo um kvöldið. Það var því smá þreyta í okkur í morgun, og lítil orka í þennan 12 klukkustunda skóladag. En já á morgun er frídagur, þannig ég ætla að sofa út, pakka saman dótinu mínu og flytja það upp í nýja herbergið:) Svo eftir hádegi ætla ég Jenny og Theresa að fara saman í Andares, flottasta mollið, og um kvöldið ætlum við að hitta strákana, fara á Hooters (ójá, ég átti hugmyndina) og fara svo í VIP cinema, að horfa á Inception. Það er eins og vip bíó á íslandi, nema það eru þjónar og bar, og þetta kostar 100pesóa, sem er 950kall! Eftir bíó ætlum við að hitta restina af krökkunum á Wall Street, sem er studentabar.

Á tímum sem þessum skiptir mestu máli að halda hópinn og vera með fólki sem maður treystir. Það er óhugur í okkur öllum, og andrúmsloftið er skrítið. Í kvöld, eftir að ég kom heim úr skólanum kl.10, þá er ég bara búin að vera frammi í stofu með roommate-unum mínum að kjafta, læra spænsku, borða og bara vera öll saman frammi í stofu. Það gerir allt miklu betra að hafa góða að.

Vona að allt sé gott á Íslandi, mamma, þú mátt hringja í mig á morgun ef þú vilt. Ég verð með símann á mér,

LOVE
-Tori