Ég hef ákveðið að byrja að blogga aftur. Af og til. Því núna er svo stutt þar til ég kem aftur heim til Íslands, nákvæmlega þann 14 júní.
Seinustu mánuðir hafa verið þeir rosalegustu sem ég hef upplifað. Bara fínt að bloggið lá niðri á meðan. Núna er sól farin að hækka á lofti og blómin að springa út og algjörlega komið sumar hérna í México.
Fórum á ströndina um helgina. Fórum 4 saman, ég og Jessica vinkona mín og Pablo nágranni minn og vinur hans. Strákarnir eru svo miklir herramenn að þeir buðu okkur Jessicu á lúxus resort á ströndinni. Við keyrðum í 5 tíma (6 því við villtumst) og á endanum komum við á áfangastaðinn. Það tók maður á móti okkur, og við löbbuðum í sandinum með sandalana í höndunum, meðfram stíg sem var lýstur upp með logandi kyndlum. Mér leið eins og við værum í þættinum Survivor, á leiðinni í að kjósa einn úr ættbálknum til að fara heim. Svo komum við að bryggju, og þar réri maðurinn með okkur yfir vatn á árabáti. Hinum megin á bakkanum voru fleiri menn sem biðu okkar með vasaljós og gengu með okkur í hvæsandi ölduniðinum meðfram ströndinni að kringlóttum leirkofa sem við áttum að búa í. Þetta reyndist vera himnaríki. Fallegri kofa hef ég aldrei séð, beint við kyrrahafið, með hengirúmi og hálfopinn út. Hvít húsgögn og þetta líka rosalega baðkar á miðju gólfi sem hafði verið höggvið úr stærðarinnar hvítum marmarasteini.
Það var líka ekki leiðinlegt að keyra þangað, á þjóðveginum sáum við skilti sem vöruðu við því að það gætu verið jagúarar á veginum, villisvin, mauraætur og dýr sem ég kann ekki deili á.
Við vorum líka stöðvuð af löggunni, undir reglubundnu eftirliti á leiðinni þangað. Löggan stoppaði okkur og reynir að vera með smá vesen, eins og þeir reyna svo oft. Þeir svona ýta á mann og hræða mann til að fá mann til að játa eitthvað, að hafa drukkið við stýri, vera með eiturlyf í bílnum eða eitthvað, og ef maður hefur ekkert að játa og ekkert að fela þá oft búa þeir til einhverja sök á mann, að maður hafi keyrt of hratt eða spyrja hvort maður vilji að þeir leiti í bílnum, og þá eru dæmi um það að þeir koma fyrir fíkniefnum og saka mann um þetta og fólk borgar þeim fúlgur til að sleppa. En þessar löggur komu sér bara beint að efninu, spurðu hvort við ættum smá marijuana handa þeim, þetta væri langur dagur hjá þeim og svona. Ótrúlegt alveg hreint. Ég var alveg í sjokki.
Nóg í bili, Kossar og knús frá México
Sunday, May 1, 2011
Monday, November 29, 2010
Tuesday, November 16, 2010
obbbbs......
Hef ekki bloggað ógeðslega lengi! Sorry!
Skrýtið, það er allt bara orðið svo eðlilegt hérna, ég er bara orðin Mexicani og ekki jafn mikið nýtt og framandi að segja frá í hverri viku. Pálmatrén, sólin, hitinn og svitinn er bara orðið eðlilegt.
Hérna í Guadalajara er orðið kalt á nóttunni. Í gærkvöldi skalf ég og nötraði og tennurnar glömruðu. Leit svo á mælinn og hann sagði "bara" 15 stig! Ég er eiginilega orðin eins og einhver hitabeltiseðla!
Á daginn fer hitinn þó upp í miklu meira, 25-30, og þegar brennheit sólin skín beint á hausinn á manni- úff, maður er bara í svitabaði!
Annars er farið að sjást að það sé haust, laufblöðin sum orðin gul og farin að falla að einhverju leiti. Ávextirnir á trjánum byrjuðu að hrynja af þeim í seinasta mánuði, og það var sko ósjaldan sem maður fékk Guyaba í hausinn þegar maður var að rölta yfir til Theresu og Jenny í þarnæstu götu, enda þarf maður að labba undir trjágöngum:)
Mexico er svo falleg, ég er svo yyyyfir mig hamingjusöm hérna og þó að ég sakni Íslands og hlakki mikið mikið til að koma heim og hitta alla og sjá fallega landið mitt, þá finn ég mig ofboðslega vel hérna. T.d. núna um helgina, þá var löng helgi, og við fórum á ströndina. Puerto Vallarta er í 4ra tíma akstri frá borginni. Það er eins og að vera kominn í allt annað land þegar maður fer frá borginni yfir á ströndina. Hitinn, sólin, allt grænt, sólbaðsstrendur og meiri túrismi. Snekkjur, skútur, bátar, jetski, fallhlífar, sölumenn, sólbruni.... ohh hvað ég elska ströndina, myndi án efa fara aftur næstu helgi, en stóra systir vinar okkar er að gifta sig, svo við erum að fara í brúðkaupið allur vinahópurinn:)
Stefni á að fara aftur á ströndina þá helgina eftir bara:)
Brúðkaupið næstu helgi verður upplifun. Systir Etzells er aaaaalgjör bjútíkvín, listakona og dáldið artí! Með skollitað sítt liðað hár, og gengur um með tóbaksklút um hausinn og í hauskúpubol. Á drullunóg af peningum og er að giftast manni sem á Mo Funk, sem er lítið tattoo/art studio. Hef nokkrum sinnum farið þarna inn, og kannast við fólkið sem vinnur þarna og þetta er bara eins og í bíómyndunum, fáránlega artí stúdío, í anda LA Ink! Brúðkaupið verður því ááán efa töff. Allir kk eru búnir að vera að safna yfirvaraskeggi í mánuð, og allar kvk þurfa að vera í SVÖRTU, og maður mætir sko alltaf í síðkjólum í brúðkaup, þannig í dag ætla ég að fara með Theresu í leit að svörtum síðkjól! Mikið er ég spennt fyrir laugardeginum. Mexicönsk brúðkaup eru þekkt fyrir að vera roooooooosaleg. Það koma skutlur að sækja okkur stlepurnar og strákana okkar... og við keyrum í 40 min út fyrir borgina! Hlakka til að sjá hvernig þetta allt verður....
allavega, við fórum á ströndina núna um helgina. Ég er aldrei í skólanum á föstudögum og svo var frídagur á mánudeginum, og ég er heldur ekki í skólanum áþriðjudögum, svo mig langaði að fara snemma á föstudegi í rútu, og koma heim seint á þriðjudegi. Það gekk ekki alveg eftir, ég hafði nokkur verkefni sem ég þurfti að klára fyrir skólann, en kl.4 á föstudeginum lögum við Theresa af stað í rútunni á ströndina. Mættum þangað svona 10, og tókum taxa að leita að einhverju hóteli sem við gætum hent dótinu okkar inn á, farið í sturtu og drifið okkur svo til strákanna okkar, en einn þeirra á glæsiíbúð í háhýsi á ströndinni sjálfri. Við fórum þangað og héldum smá precopa, og fórum svo út á lífið:) Mikið gaman! á laugardeginum vorum við á ströndinni ég og Theresa, og fórum svo aftur til strákanna og fórum svo öll saman aftur út. Þar hitti ég strák sem ég hafði kynnst nokkru áður, en aldrei neitt talað rosalega mikið við hann. Allavega, hann spyr hvort við Theresa viljum ekki koma með sér og vinum sínum á bát á morgun, sunnudag, og þegar ég segi að það gæti verið gaman þá sagði hann bara að hann myndi hafa samband við mig á morgun um hádegi og pikka okkur upp, hvar sem við værum. Næsta dag, sunnudag, vöknuðum við Theresa og fórum út við sundlaug í íbúðinni sem vinur okkar á, á ströndinni. German, sá sem bauð okkur á bátinn, var í sambandi allan daginn og kl.3 sagðist hann vera að koma að sækja okkur og spurði hvar við værum. Ég sagði að við sætum bara við sundlaugina í þessu húsi og að við myndum bara stökkva í föt og vera ready eftir 2 mín. Hann sagði bara flott, þá kem ég og sæki ykkur á ströndina, komið upp við sjóinn núna!!
Ég hélt þetta væri nú bara eitthvað djók... en við Theresa löbbum að sjónum, setjumst í sandinn og erum að spjalla saman í sólinni með ískaldan bjór í hönd, þegar þessi líka riiiistastóra hvíta glæsisnekkja siglir upp að ströndinni, og út hoppar hvítklæddur maður um borð í gúmmíbát og tekur stefnuna til okkar. Andlitið á mér var eins og ég veit ekki hvað. Við hoppuðum um borð í gúmmíbátinn sem brunaði með okkur um borð í snekkjuna. Kynntumst þarna fleiri vinum Germans, kjöftuðum, dönsuðum og skemmtum okkur vel fram undir sólarlag... Þá sigldum við til baka í litla prívat höfn, og gátum gengið upp landganginn og BEINT inn í húsið sem German á!!! Þjónustufólk og allskonar lið var þarna á ferðinni, en við vorum 5 sem sátum eftir bakatil í snekkjunni í mánaskini og drukkum ískalt romm í kók:) Mikið var þetta notalegt. Heitt úti en ekkert svo rakt, svo þetta var bara fullkomið. Við ákváðum að fara ekkert á djammið þetta kvöld, heldur sátum bara þarna á snekkjunni þar til allir voru orðnir þreyttir og þá var mér skutlað heim á hótelið okkar Theresu:)
Næsta dag, mánudag, fórum við Theresa til strákanna okkar. Fórum út við sundlaugina þeirra við ströndina og töluðum endalaust lengi saman. Hún fer heim eftir nokkrar vikur, í lok desember, og það á eftir að verða svo mikið erfitt! :/
Fékk þá skilaboð frá German um að hann væri að fara til borgarinnar í dag, og spurði hvort ég vildi far. Theresa ætlaði til borgarinnar sama dag, og allir strákarnir, svo þó ég hefði viljað vera þarna allt mánkvöldið og nýta allllan þriðjudaginn í sólinni, þá meikaði ekki alveg sens fyrir mig að vera þarna ein, borga ein hótel og borga rútu til baka, svo ég þáði bara farið með German. Fer bara aftur á ströndina við fyrsta tækifæri. Vinur hans keyrði heim, og með í bílnum voru 2 litlar frænkur Germans og barnfóstran. Litlu stelpurnar spurðu og spurðu um ísland og ráku upp stór brún augu þegar ég sagði þeim frá öllu heima! ferðin heim tók þónokkurn tíma. Það hrundi brú þarna fyrir 2 mánuðum, 2 bílar hröpuðu niður og 4 létust. Þessvegna var umferðarteppa því vinnuvélarnar voru út um allt. Hræðilegt að sjá brúnna, bara gat! Þegar við loksins komum til Gdl, þá skutlaði German mér heim, og þegar ég var komin heim spurði hann hvort ég væri svöng og hvort mig langaði að koma með sér til Chapalla vatnsins, og við gætum borðað þar og komið heim bara næsta morgun, þar sem ég væri ekki í skólanum á þriðjudögum! Þetta hljómaði fáránlega freistandi, en klukkan var orðin margt og maður þreyttur og brenndur eftir sólina og ferðina heim:) Ég hef samt komið í húsið hans þarna í Chapalla, eins og í tímariti, með því flottara sem ég hef séð, eins og höll! Við fórum þangað seinustu helgi, ég Jenny og Theresa og 3 vinir okkar, og fórum svo til Germans að sækja hann og fórum öll saman á bát og wakeboard. Hann er mikið þarna við Chapalla vatn, þar sem hann var atvinnu wakeboarder einu sinni, vann X-games nokkur ár í röð! Ég kannski læt hann kenna mér, mér hefur ekki enn tekist að standa upp á brettinu:)
jæja, fer að koma hádegi, langur þriðjudagur framundan, kjólakaup og nóóóg af verkefnum fyrir skólann:)
kossar og knús heim frá Mexico :*
Skrýtið, það er allt bara orðið svo eðlilegt hérna, ég er bara orðin Mexicani og ekki jafn mikið nýtt og framandi að segja frá í hverri viku. Pálmatrén, sólin, hitinn og svitinn er bara orðið eðlilegt.
Hérna í Guadalajara er orðið kalt á nóttunni. Í gærkvöldi skalf ég og nötraði og tennurnar glömruðu. Leit svo á mælinn og hann sagði "bara" 15 stig! Ég er eiginilega orðin eins og einhver hitabeltiseðla!
Á daginn fer hitinn þó upp í miklu meira, 25-30, og þegar brennheit sólin skín beint á hausinn á manni- úff, maður er bara í svitabaði!
Annars er farið að sjást að það sé haust, laufblöðin sum orðin gul og farin að falla að einhverju leiti. Ávextirnir á trjánum byrjuðu að hrynja af þeim í seinasta mánuði, og það var sko ósjaldan sem maður fékk Guyaba í hausinn þegar maður var að rölta yfir til Theresu og Jenny í þarnæstu götu, enda þarf maður að labba undir trjágöngum:)
Mexico er svo falleg, ég er svo yyyyfir mig hamingjusöm hérna og þó að ég sakni Íslands og hlakki mikið mikið til að koma heim og hitta alla og sjá fallega landið mitt, þá finn ég mig ofboðslega vel hérna. T.d. núna um helgina, þá var löng helgi, og við fórum á ströndina. Puerto Vallarta er í 4ra tíma akstri frá borginni. Það er eins og að vera kominn í allt annað land þegar maður fer frá borginni yfir á ströndina. Hitinn, sólin, allt grænt, sólbaðsstrendur og meiri túrismi. Snekkjur, skútur, bátar, jetski, fallhlífar, sölumenn, sólbruni.... ohh hvað ég elska ströndina, myndi án efa fara aftur næstu helgi, en stóra systir vinar okkar er að gifta sig, svo við erum að fara í brúðkaupið allur vinahópurinn:)
Stefni á að fara aftur á ströndina þá helgina eftir bara:)
Brúðkaupið næstu helgi verður upplifun. Systir Etzells er aaaaalgjör bjútíkvín, listakona og dáldið artí! Með skollitað sítt liðað hár, og gengur um með tóbaksklút um hausinn og í hauskúpubol. Á drullunóg af peningum og er að giftast manni sem á Mo Funk, sem er lítið tattoo/art studio. Hef nokkrum sinnum farið þarna inn, og kannast við fólkið sem vinnur þarna og þetta er bara eins og í bíómyndunum, fáránlega artí stúdío, í anda LA Ink! Brúðkaupið verður því ááán efa töff. Allir kk eru búnir að vera að safna yfirvaraskeggi í mánuð, og allar kvk þurfa að vera í SVÖRTU, og maður mætir sko alltaf í síðkjólum í brúðkaup, þannig í dag ætla ég að fara með Theresu í leit að svörtum síðkjól! Mikið er ég spennt fyrir laugardeginum. Mexicönsk brúðkaup eru þekkt fyrir að vera roooooooosaleg. Það koma skutlur að sækja okkur stlepurnar og strákana okkar... og við keyrum í 40 min út fyrir borgina! Hlakka til að sjá hvernig þetta allt verður....
allavega, við fórum á ströndina núna um helgina. Ég er aldrei í skólanum á föstudögum og svo var frídagur á mánudeginum, og ég er heldur ekki í skólanum áþriðjudögum, svo mig langaði að fara snemma á föstudegi í rútu, og koma heim seint á þriðjudegi. Það gekk ekki alveg eftir, ég hafði nokkur verkefni sem ég þurfti að klára fyrir skólann, en kl.4 á föstudeginum lögum við Theresa af stað í rútunni á ströndina. Mættum þangað svona 10, og tókum taxa að leita að einhverju hóteli sem við gætum hent dótinu okkar inn á, farið í sturtu og drifið okkur svo til strákanna okkar, en einn þeirra á glæsiíbúð í háhýsi á ströndinni sjálfri. Við fórum þangað og héldum smá precopa, og fórum svo út á lífið:) Mikið gaman! á laugardeginum vorum við á ströndinni ég og Theresa, og fórum svo aftur til strákanna og fórum svo öll saman aftur út. Þar hitti ég strák sem ég hafði kynnst nokkru áður, en aldrei neitt talað rosalega mikið við hann. Allavega, hann spyr hvort við Theresa viljum ekki koma með sér og vinum sínum á bát á morgun, sunnudag, og þegar ég segi að það gæti verið gaman þá sagði hann bara að hann myndi hafa samband við mig á morgun um hádegi og pikka okkur upp, hvar sem við værum. Næsta dag, sunnudag, vöknuðum við Theresa og fórum út við sundlaug í íbúðinni sem vinur okkar á, á ströndinni. German, sá sem bauð okkur á bátinn, var í sambandi allan daginn og kl.3 sagðist hann vera að koma að sækja okkur og spurði hvar við værum. Ég sagði að við sætum bara við sundlaugina í þessu húsi og að við myndum bara stökkva í föt og vera ready eftir 2 mín. Hann sagði bara flott, þá kem ég og sæki ykkur á ströndina, komið upp við sjóinn núna!!
Ég hélt þetta væri nú bara eitthvað djók... en við Theresa löbbum að sjónum, setjumst í sandinn og erum að spjalla saman í sólinni með ískaldan bjór í hönd, þegar þessi líka riiiistastóra hvíta glæsisnekkja siglir upp að ströndinni, og út hoppar hvítklæddur maður um borð í gúmmíbát og tekur stefnuna til okkar. Andlitið á mér var eins og ég veit ekki hvað. Við hoppuðum um borð í gúmmíbátinn sem brunaði með okkur um borð í snekkjuna. Kynntumst þarna fleiri vinum Germans, kjöftuðum, dönsuðum og skemmtum okkur vel fram undir sólarlag... Þá sigldum við til baka í litla prívat höfn, og gátum gengið upp landganginn og BEINT inn í húsið sem German á!!! Þjónustufólk og allskonar lið var þarna á ferðinni, en við vorum 5 sem sátum eftir bakatil í snekkjunni í mánaskini og drukkum ískalt romm í kók:) Mikið var þetta notalegt. Heitt úti en ekkert svo rakt, svo þetta var bara fullkomið. Við ákváðum að fara ekkert á djammið þetta kvöld, heldur sátum bara þarna á snekkjunni þar til allir voru orðnir þreyttir og þá var mér skutlað heim á hótelið okkar Theresu:)
Næsta dag, mánudag, fórum við Theresa til strákanna okkar. Fórum út við sundlaugina þeirra við ströndina og töluðum endalaust lengi saman. Hún fer heim eftir nokkrar vikur, í lok desember, og það á eftir að verða svo mikið erfitt! :/
Fékk þá skilaboð frá German um að hann væri að fara til borgarinnar í dag, og spurði hvort ég vildi far. Theresa ætlaði til borgarinnar sama dag, og allir strákarnir, svo þó ég hefði viljað vera þarna allt mánkvöldið og nýta allllan þriðjudaginn í sólinni, þá meikaði ekki alveg sens fyrir mig að vera þarna ein, borga ein hótel og borga rútu til baka, svo ég þáði bara farið með German. Fer bara aftur á ströndina við fyrsta tækifæri. Vinur hans keyrði heim, og með í bílnum voru 2 litlar frænkur Germans og barnfóstran. Litlu stelpurnar spurðu og spurðu um ísland og ráku upp stór brún augu þegar ég sagði þeim frá öllu heima! ferðin heim tók þónokkurn tíma. Það hrundi brú þarna fyrir 2 mánuðum, 2 bílar hröpuðu niður og 4 létust. Þessvegna var umferðarteppa því vinnuvélarnar voru út um allt. Hræðilegt að sjá brúnna, bara gat! Þegar við loksins komum til Gdl, þá skutlaði German mér heim, og þegar ég var komin heim spurði hann hvort ég væri svöng og hvort mig langaði að koma með sér til Chapalla vatnsins, og við gætum borðað þar og komið heim bara næsta morgun, þar sem ég væri ekki í skólanum á þriðjudögum! Þetta hljómaði fáránlega freistandi, en klukkan var orðin margt og maður þreyttur og brenndur eftir sólina og ferðina heim:) Ég hef samt komið í húsið hans þarna í Chapalla, eins og í tímariti, með því flottara sem ég hef séð, eins og höll! Við fórum þangað seinustu helgi, ég Jenny og Theresa og 3 vinir okkar, og fórum svo til Germans að sækja hann og fórum öll saman á bát og wakeboard. Hann er mikið þarna við Chapalla vatn, þar sem hann var atvinnu wakeboarder einu sinni, vann X-games nokkur ár í röð! Ég kannski læt hann kenna mér, mér hefur ekki enn tekist að standa upp á brettinu:)
jæja, fer að koma hádegi, langur þriðjudagur framundan, kjólakaup og nóóóg af verkefnum fyrir skólann:)
kossar og knús heim frá Mexico :*
Monday, September 13, 2010
prófavika
seinasta vika og seinasta helgi var frekar dauf. Seinasta helgi fór mest í að læra, þar sem það voru first partials í vikunni sem leið. Kíktum reyndar út á föstudag og laugardag, en ég var eitthvað slöpp þannig það var frekar rólegt. á sunnudeginum seinustu var ég orðin ótrúlega slöpp en ég reyndi eins og ég gat að læra, þar sem að á mánudeginum þurfti ég að fara í 2 próf og var með 2 kynningar. Fannst ég vera alveg ólærð þegar ég mætti í skólann á mánudag og fannst mér ég ekki standa mig nógu vel enda var ég alveg að deyja. Fór til læknisins í skólanum sem sagði að ég væri komin með flensu, og 39 stiga hita. Fékk þessa fínu sprautu í rasskinnina og fullt af lyfjum og dröslaðist til að klára þennan langa 12 klukkustunda skóladag þar sem það eru engar fjarvistir leyfðar ekki einu sinni þó læknisvottorð sé við hendina.
Á þriðjudeginum var ekki skóli hjá mér, en ég var að fara í próf á miðvikudeginum þannig aftur reyndi ég að læra. Gekk ekki nógu vel, enda var ég bara fárveik. Endaði með því að kennarinn minn sagði að ég gæti tekið prófið seinna og ég ætti bara að halda mig heima á miðvikudeginum, sem ég og gerði. Þurfti reyndar að taka bussinn í skólann, fárveik, bara til þess að fá aðra sprautu í bossann frá lækninum. Síðan á fimmtudaginn var skóli, spænskupróf og kynning á viðskiptaáætlun, ég var í svitabaði, hóstandi og hás og massívt slöpp en komst samt í gegnum þann dag. Strax um kvöldið var mér farið að líða betur, sprauturnar og lyfin eitthvað farin að virka.
Á fimmtudagskvöldinu voru Junior Boys tónleikar á Americas, og allir strákarnir voru að fara svo við stelpurnar ákváðum að koma líka. Ég var uppi á 3.hæð að klára ritgerð eftir skóla á fimmtudaginn til að ég gæti komist á tónleikana, og þegar ég kláraði ritgerðina og fór niður þá voru svona 40 manns í stofunni hjá okkur því Sarah roommateinn minn var með afmæli:) Ég var ekki lengi að hressa mig við, og stuttu síðar fórum við á Americas að hitta strákana á Junior Boys tónleikunum. seinnipartinn á föstudag fórum ég, Teresa og Jenny til José vinar okkar. Sátum í sólinni við sundlaugina að sötra Tequila í Squirt sem er uppáhaldsdrykkur allra hérna. Ótrúlega ljúft að sitja bara og kjafta, og fleiri og fleiri vinir hans bættust svo í hópinn. Á endanum vorum við öll orðin ótrúlega hress og glöð og ákváðum að skella okkur á Bosse. Tjúttuðum þar smá, strákarnir keyptu flöskuborð, en fórum svo öll aftur heim til josé um 3 leitið, elduðum qesadillas og sumir fóru í sundlaugina. Bílstjórinn hans skutlaði okkur stelpunum svo heim. Alveg væri ég til í að eiga eitt stykki bílstjóra!!!
Á laugardaginn ákvað mín að reyna að næla sér í smá tan, þar sem það er búið að vera smá skýjað og regn hér í borginni seinustu daga því það voru stormar að ganga yfir suðurmexico. Ég lagðist í hengirúmið mitt, með ipodinn og dottaði on and off í 2-3 tíma. Vaknaði svo skaðbrennd með fáránlegt far eftir hálsmenið mitt haha! Burger vinur okkar kom og sótti okkur Jenny svo, rúntuðum á Starbucks í einn frappuchino, enda var mikill hiti þennan dag. Seinna um kvöldið fórum við Teresa og Jenny í Andares, glæsimollið, fórum út að borða á California Pizza Kitchen og drukkum bestu Pina Colada sem ég hef smakkað. Tókum svo taxa heim, og drifum okkur í afmæli hjá Michaelangelo, einum af strákunum. Fórum svo flest saman á stað sem heitir Van Go, rosa flottur staður, við höfðum aldrei komið þangað áður, en strákarnir eru meðlimir. Maður þarf að hafa meðlimakort með kennitölu, annars þurfa karlar að borga 10þúsund krónur inn og konur 8þúsund. Við fengum að fara inn í pörum, því hver og einn af strákunum má taka með sér vinkonu. Þetta var geggjaður staður, og okkur Jenny tókst að kynnast bæði eiganda staðarins og managernum þannig við getum farið þangað aftur án þess aðþurfa að borga aleiguna haha. Eigandinn bauð okkur upp á VIP svæðið, þar sem hann færði okkur tequilaflösku og við Jenny skemmtum okkur fram á rauða nótt.
Í morgun vöknuðum við ansi ferskar, fórum til Carlosar sem er með okkur í skóla í náttfataparty:) Smá svona þynnkuparty því allir voru að klára prófin fyrir helgi og það var vel fagnað um helgina. Komum svo heim, fórum í supermarkaðinn og við Teresa elduðum asískan hrísgrjónakjúlla. Í kvöld kom svo bróðir Carlosar að sækja mig og Sophie og við fórum til vinar hans að kjafta og horfa á The Book of Eli, sem er btw fáránlega góð mynd.
Á morgun er skóli allan daginn. Á þriðjudag er ég ekki í skólanum. Það er svo frí í skólanum á fim og fös því það er independence day á fimmtudag, þannig við stelpurnar ætlum að skrópa á miðvikudaginn og fara í almennilegt ferðalag núna á þriðjudag. Ástralarnir fóru í gær, laugardag, til Mazatlán, en við ákváðum að vera í borginni þessa helgi, og fara í skólann á mánudag, til að fá sem fæstar fjarvistir. Planið er því að taka flug eða rútu núna á þriðjudag og hitta restina af áströlunum í Mazatlán og vera fram á sunnudag bara í sólinni, skoða okkur um, borða góðan mat, og njóta þess að vera til. Áströlsku strákarnir eru allir surfarar þannig þeir ætla að kenna okkur að surfa og svona :)
Læt heyra í mér eftir ferðalagið til Mazatlán:)
Vona að allt sé gott, og það væri nú gaman að fá smá fréttir af klakanum:)
LOVE, Tori
Á þriðjudeginum var ekki skóli hjá mér, en ég var að fara í próf á miðvikudeginum þannig aftur reyndi ég að læra. Gekk ekki nógu vel, enda var ég bara fárveik. Endaði með því að kennarinn minn sagði að ég gæti tekið prófið seinna og ég ætti bara að halda mig heima á miðvikudeginum, sem ég og gerði. Þurfti reyndar að taka bussinn í skólann, fárveik, bara til þess að fá aðra sprautu í bossann frá lækninum. Síðan á fimmtudaginn var skóli, spænskupróf og kynning á viðskiptaáætlun, ég var í svitabaði, hóstandi og hás og massívt slöpp en komst samt í gegnum þann dag. Strax um kvöldið var mér farið að líða betur, sprauturnar og lyfin eitthvað farin að virka.
Á fimmtudagskvöldinu voru Junior Boys tónleikar á Americas, og allir strákarnir voru að fara svo við stelpurnar ákváðum að koma líka. Ég var uppi á 3.hæð að klára ritgerð eftir skóla á fimmtudaginn til að ég gæti komist á tónleikana, og þegar ég kláraði ritgerðina og fór niður þá voru svona 40 manns í stofunni hjá okkur því Sarah roommateinn minn var með afmæli:) Ég var ekki lengi að hressa mig við, og stuttu síðar fórum við á Americas að hitta strákana á Junior Boys tónleikunum. seinnipartinn á föstudag fórum ég, Teresa og Jenny til José vinar okkar. Sátum í sólinni við sundlaugina að sötra Tequila í Squirt sem er uppáhaldsdrykkur allra hérna. Ótrúlega ljúft að sitja bara og kjafta, og fleiri og fleiri vinir hans bættust svo í hópinn. Á endanum vorum við öll orðin ótrúlega hress og glöð og ákváðum að skella okkur á Bosse. Tjúttuðum þar smá, strákarnir keyptu flöskuborð, en fórum svo öll aftur heim til josé um 3 leitið, elduðum qesadillas og sumir fóru í sundlaugina. Bílstjórinn hans skutlaði okkur stelpunum svo heim. Alveg væri ég til í að eiga eitt stykki bílstjóra!!!
Á laugardaginn ákvað mín að reyna að næla sér í smá tan, þar sem það er búið að vera smá skýjað og regn hér í borginni seinustu daga því það voru stormar að ganga yfir suðurmexico. Ég lagðist í hengirúmið mitt, með ipodinn og dottaði on and off í 2-3 tíma. Vaknaði svo skaðbrennd með fáránlegt far eftir hálsmenið mitt haha! Burger vinur okkar kom og sótti okkur Jenny svo, rúntuðum á Starbucks í einn frappuchino, enda var mikill hiti þennan dag. Seinna um kvöldið fórum við Teresa og Jenny í Andares, glæsimollið, fórum út að borða á California Pizza Kitchen og drukkum bestu Pina Colada sem ég hef smakkað. Tókum svo taxa heim, og drifum okkur í afmæli hjá Michaelangelo, einum af strákunum. Fórum svo flest saman á stað sem heitir Van Go, rosa flottur staður, við höfðum aldrei komið þangað áður, en strákarnir eru meðlimir. Maður þarf að hafa meðlimakort með kennitölu, annars þurfa karlar að borga 10þúsund krónur inn og konur 8þúsund. Við fengum að fara inn í pörum, því hver og einn af strákunum má taka með sér vinkonu. Þetta var geggjaður staður, og okkur Jenny tókst að kynnast bæði eiganda staðarins og managernum þannig við getum farið þangað aftur án þess aðþurfa að borga aleiguna haha. Eigandinn bauð okkur upp á VIP svæðið, þar sem hann færði okkur tequilaflösku og við Jenny skemmtum okkur fram á rauða nótt.
Í morgun vöknuðum við ansi ferskar, fórum til Carlosar sem er með okkur í skóla í náttfataparty:) Smá svona þynnkuparty því allir voru að klára prófin fyrir helgi og það var vel fagnað um helgina. Komum svo heim, fórum í supermarkaðinn og við Teresa elduðum asískan hrísgrjónakjúlla. Í kvöld kom svo bróðir Carlosar að sækja mig og Sophie og við fórum til vinar hans að kjafta og horfa á The Book of Eli, sem er btw fáránlega góð mynd.
Á morgun er skóli allan daginn. Á þriðjudag er ég ekki í skólanum. Það er svo frí í skólanum á fim og fös því það er independence day á fimmtudag, þannig við stelpurnar ætlum að skrópa á miðvikudaginn og fara í almennilegt ferðalag núna á þriðjudag. Ástralarnir fóru í gær, laugardag, til Mazatlán, en við ákváðum að vera í borginni þessa helgi, og fara í skólann á mánudag, til að fá sem fæstar fjarvistir. Planið er því að taka flug eða rútu núna á þriðjudag og hitta restina af áströlunum í Mazatlán og vera fram á sunnudag bara í sólinni, skoða okkur um, borða góðan mat, og njóta þess að vera til. Áströlsku strákarnir eru allir surfarar þannig þeir ætla að kenna okkur að surfa og svona :)
Læt heyra í mér eftir ferðalagið til Mazatlán:)
Vona að allt sé gott, og það væri nú gaman að fá smá fréttir af klakanum:)
LOVE, Tori
Wednesday, September 1, 2010
Hitt og þetta
Mikið ótrúlega eru Mexicanar ljúfir. Það er sama hvar maður er, ef maður er að hitta fólk í fyrsta skipti þá kyssa allir mann á kynnina og kynna sig! Líka ef maður hittir stráka sem maður hefur talað við einhverntímann áður, þá koma þeir og kyssa mann á kynnina. Hugsið ykkur bara ef að í hvert skipti sem þið hittið vin ykkar þá mynduð þið gera það. Skiptir engu máli hversu miklir töffarar eiga í hlut, þetta er alltaf svona.
Í gær hélt Jenny matarboð. Hún er grænmetisæta svo hún eldaði portobellosveppi, tofu"kjöt"bita með sesamfræjum, ferskan aspas, marroccan grænmetis curry og svo var nóg af grænmeti. Hún bauð öllum áströlunum sem eru hérna í skiptinámi þannig ég var sú eina sem var ekki ástrali:) Seinna um kvöldið komu þó Roberto mexicaninn sem býr með okkur heim og Sara franska svo þau slógust í hópinn. Einn strákurinn kom með 6kílógrömm af súkkulaði, bræddi það og hrærði saman við rjóma og úr varð einn óhollasti eftirréttur sem ég hef smakkað, en góður var hann:) Þegar leið á kvöldið kom Guillermo vinur Jenny og mín í heimsókn með 2 vini sína. Annar vinurinn er að fara að fá sér tattoo með Sigurrósartexta og eeeelskar Sigurrós. Hann er að spila í hljómsveit og seinna um kvöldið keyrðum við framhjá riiisastóru skilti með mynd af honum og bandinu hans, þar sem þeir eru að fara að spila núna á morgun, fimmtudag. Kannski við Jenny kíkjum og tékkum á honum spila:) Allavega, þegar Guillermo mætti með vini sína þá auðvitað komu þeir til manns og kysstu mann á kynnina:) Þetta er svo skemmtilegur siður!
Allavega, okkur tókst að koma öllum áströlunum út úr húsinu rétt eftir miðnætti því restin af fólkinu sem býr með okkur þurfti að fara að sofa og svona. Það var anniversary á stúdentabar sem heitir Wall Street, svo allir fóru þangað og ég og Jenny, Guillermo og vinirnir 2 ætluðum að hitta alla þar stuttu síðar. Loksins þegar við lögðum af stað, þá stoppar löggan okkur. Mér varð frekar órótt þegar ég leit í baksýnisspegilinn í myrkrinu og sá dökka lögreglumenn í skotheldum vestum með vélbyssur á lofti nálgast bílinn. Löggan hérna er ofboðslega spillt, oftar en ekki
stoppar hún fólk fyrir minnstu atriði og býðst til að sleppa fólki ef það gefi sér nú bara smá svona fyrir kaffinu. Oft dugir 500kall eða þúsundkall og málið er dautt. Hugsa sér. En allavega, þarna voru 4 vopnaðir löggumenn og ég vissi að það væri eitthvað slæmt í vændum. Jenny og Guillermo voru í bíl á undan okkur og ég var í bíl með vinunum tveimur. Löggurnar báðu strákana um að koma út úr bílnum, en strákarnir sögðu mér að halda kyrru fyrir inni í bílnum. Ég sá allt sem gerðist, löggan leitaði á þeim, sagði þeim að snúa sér að bílnum og ætlaði að járna strákana. Önnur lögga reif upp bílhurðina þar sem ég sat og lýsti með vasaljósi og skoðaði allt. Spurði mig allskonar spurninga á spænsku, hver ég væri, hvaðan ég væri, hvað ég væri að gera og svona, að ég held bara til að trufla mig frá því að fylgjast með hvað þeir væru að g
era við strákana. Löggan ætlaði að setja strákana í járn og sagðist ætla að setja þá í fangelsi, þeir væru í djúpum skít. Strákarnir voru kurteisir og sögðu bara að þeir vildu fá að vita hvað í ósköpunum þeir hefðu gert af sér, þeir mættu alveg járna þá og stinga þeim í steininn bara ef þeir gætu gefið þeim ástæðu. Löggan sagði bara að þeir væru bara í vondum málum, það biði þeirra ískalt fangelsi og að þetta væri bara búið fyrir þá. Strákarnir voru blásaklausir, við vorum bara að keyra og ekkert í gangi. Annar strákurinn er sonur embættismanns skilst mér, eða einhvers fasteignakalls, og hann tók því upp símann sinn og hringdi í lífvörð pabba síns, sagði að löggan gæti útskýrt þetta fyrir honum. Löggan sagði honum að láta símann vera, en strákurinn sagði að þeim væri velkomið að járna sig en hann vildi bara láta pabba sinn og lífvörðinn vita hvað væri í gangi. Þá leit löggan á skilríkin hans, kannaðist við eftirnafnið og sagði strákunum að drulla sér í burtu!!!
Við sluppum þarna með skrekkinn, en löggan á þetta til. Reynir að hræða fólk þannig að maður dregur upp 5þúsundkall kjökrandi og grátbiður þá um að járna sig ekki. Sem betur fer urðu strákarnir ekki hræddir og sögðu að löggan mætti gera hvað sem þeir þyrftu að gera, bara svo lengi sem hann léti þá pabba sinn vita hvað væri í gangi. Löggan hefði auðvitað ekkert getað mætt með 2 blásaklausa stráka og stungið þeim í steininn, þetta var bara til að reyna að hræða okkur og græða pening.
Í dag var ég í skólanum til 5. Búin að vera ótrúlega þreytt í allt kvöld, miðvikudagar eru aðal djammdagarnir, en ég er bara í náttfötunum með heitt kakó, tónlist og Jenny er hérna hjá mér að læra:) Próf á morgun, og svo verður næsta vika helluð. Endalaus próf, ritgerðir og verkefni!! Guillermo og strákarnir buðu okkur Jenny að koma með sér þessa helgi á einhverja einkaeyju sem fjölskylda annars stráksins á. (þessi sem hringdi í lífvörðinn). Það væri óskandi að komast á ströndina þessa helgina, halda í tanið sem ég nældi mér í á Sayulita seinustu helgi, en ég held að við endum í bænum þessa helgina, að læra og svona. Mikið væri samt notarlegt að komast í smá roadtrip, taka bara bækurnar með og slaka á í sandinum. Við sjáum til hvernig fer. Næsta vika verður helluð í skólanum og svo helgina eftir þá förum við í 9 daga ferðalag suður til Mexico að skoða allan suðurhlutann, pýramída og merka staði. Hlakka mikið til!
Theresa fer á morgun til San Fransisco. Ég náði að versla mér nokkra skó og svona sem hún ætlar að koma með til mín. Þrátt fyrir að Berskha og skóbúðir hérna séu mjööög ódýrar, þá er maður farinn að borga tvöfalt verð þegar maður er að kaupa Nike, Aldo skó, Nine West eða álíka merki. Málið er að það eru engin gæði í ódýru skóbúðunum og skórnir bara hrynja í sundur. Þessvegna ætlar Theresa að vera engill og koma með 4 ný pör handa mér úr uppáhalds búðinni minni:)
ég er ennþá svo heilluð eftir seinustu helgi.... hugsa sér, við vorum þarna sirka 10 krakkar 20-23 ára, með heilt resort útaf fyrir okkur. 10 manns á vakt allan sólarhringinn, bara fyrir okkur. Þjónar, þriffólk, kokkar, sundlaugavörður, öryggisvörður, bílstjóri oflr. Þessi helgi var svo mögnuð. Gome, strákurinn sem bauð mér er að fara til Kína núna um helgina og verður í 1 ár. Dáldil synd að hann skuli vera að fara. Hitti hann kannski á morgun, hann ætlar að sýna mér dýrin sín. Mamma hans er grænmetisæta og berst fyrir dýraréttindum og friðun Jagúara á vesturströnd Mexico. Þau áttu 2 jagúarhvolpa í 2 ár, en í fyrra dóu þeir báðir þegar stóri fellibylurinn gekk yfir. Þau áttu líka úlf sem dó fyrir 2 árum, 12 ára gamall. Núna eiga þau einhverskonar apa/þvottabjarnadýr sem ég veit ekki hvað heita á íslensku. Heyrði hljóðin í þeim um daginn þegar ég fór heim til Gome, en náði ekki að sjá þau. Hlakka til að sjá þau vonandi á morgun og fá að halda á þeim:)
Á í miklum erfiðleikum
með að ákveða hvernig helgin verður, hvort við Jenny ættum að taka stefnuna á ströndina, jafnvel þá á eyjuna með Guillermo og vinum hans... eða hvort við ættum að vera bara í bænum, læra og kíkja út um helgina. Juan Pablo vinur minn, sem ég fór með til Manzanillo á ströndina þarseinustu helgi, er að fara aftur til Ítalíu á sunnudag, þar sem hann er í skóla, þannig ég sé hann svo ekkert aftur fyrr en um jólin. Gome og strákarnir sem við vorum með um helgina eru líka að fara að halda kveðjuparty handa Gome á einum skemmtistaðnum þar sem hann fer svo til Kína á sunnudag. Og ég hef ekki hitt Daniel vin minn heillengi og hann var að biðja mig um að koma að gera eitthvað skemmtilegt um helgina, þannig það er svosem nóg að gerast í borginni:) Langar samt mikið í sand og hita, því svo verð ég næstu 2 helgar með krökkunum úr skólanum að ferðast um suðurMexico, með derhúfu, í ljótum sandölum og með bakpoka haha:)ó, já, seinustu helgin þegar við vorum með Gome í Sayulita þá keyrðum við á sunnudeginum til Puerto Vallarta. Puerto Vallarta er bara í 15 min akstri, Sayulita ströndin tekur við af Puerto Vallarta. Við Jenny vildum eyða sunnudeginum í að fá bílstjórann til að skutl
a okkur í miðbæ Puerto Vallarta og svo gætum við tvær eytt deginum þar, keypt fallega minjagripi, handofin teppi og skoðað okkur um. Gome tók það ekki í mál, því það hafði sprungið sprengja, granade, á klúbb þarna í Puerto Vallarta á fimmtudeginum. 16 manns alvarlega slasað og það þurfti að aflima amk 2. Innherjaupplýsingar segja það að þessi sprengjuárás sé merki um að þetta verði næsti átakastaður gengjanna, þeas að á næstunni muni þessi bær vera targetið þeirra og eitthvað mjög slæmt gerast. Þessvegna vildi Gome alls ekki leyfa okkur að fara þarna um, svo úr varð að hann kom með okkur og bílstjórinn keyrði okkur í gegnum bæinn í skothelda bílnum bara svo við gætum fengið að sjá það helsta í bænum. Betra að vera öruggur. Svo sprakk sprengja líka núna um helgina í Cancún, þar sem ég ætla að ferðast um í páskafríinu. 8 manns létust. Þetta er nú ljóta ástandið hérna.En ég hef það ótrúlega gott, ætla að halda áfram að læra smá núna fyrir prófið á morgun! Market Intelligence- ég rústessu :)
Kossar og knús á klakann
- Tori <3
Sunday, August 29, 2010
PARADÍS Í MEXICO
þessi helgi.... var án efa magnaðasta helgi lífs míns!
seinasta vika var líka góð:
Mánudagur: var í skólanum til hálf10, Rogelio og Luis vinir mínir skutluðu mér heim, allir roommatearnir mínir voru heima, svo við vorum bara að hlusta á tónlist, kjafta, elda mat og svona...
Þriðjudagur:
Miðvikudagur: ég og Jenny fórum á Chalet. Restin af hópnum fór á Passion Pit tónleika en við ákváðum að sleppa því, þar sem Lady Gaga er væntanleg ásamt fleiri tónleikum sem við viljum frekar fara á :) Við fórum á klúbb sem heitir Chalet, og JuanPis vinur okkar er manager þar svo við komumst strax inn, en þetta er mjög eftirsóttur klúbbur, aðalkvöldin eru miðvikudagskvöld og miiiikið um manninn þá.
Fimmtudagur: tók ein bussinn heim úr skólanum, hann fór einhverja hliðargötu sem var nóg til þess að rugla mig í ríminu, þannig ég þurfti að hoppa úr bussinum og taka taxa heim. Var reyndar bara í næstu götu, en þetta er svo stór borg að það að bussinn skyldi taka smá hliðargötu dugði til að ég kolvilltist. Þeir gera þetta strætóarnir! Um kvöldið kom Theresa til mín, herbergið mitt uppi á 3.hæð er loksins tilbúið:) Þegar maður labbar inn í Casa Tequila þá er gangur og stofur á sitthvorri hlið og eldhús og svona. Alltaf einhverjir roommates þar. Þegar maður labbar gegnum húsið er smá opin verönd. Þar er þvottahúsið og brunastigi. Þegar maður labbar upp brunastigann þá býr Aurelie á 2. hæðinni og uppi á 3.hæðinni er pleisið mitt. Maður labbar inn í smá forstofu. Þar á að koma ísskápur og sófi. Núna er Jenny vinkona mín með rúm þar, því hún ætlar að gista hjá mér í mánuð. Inn af forstofunni er pínkulítið skrifstofuherbergi og svo er gangur sem er með nýja sæta baðherberginu okkar og svo hjónaherberginu mínu. Hjónaherbergið er stórt og bjart með glugga með þvílíku útsýni, walk in closet fyrir fötin mín og draslið og svo er hurð hliðina á rúmminu mínu sem liggur út á þakið:) á morgun kemur skúringakonan og þrífur þakið fyrir mig svo ég get keypt húsgögn í vikunni:)
Semsagt þá var ég í því að flytja allt dótið mitt upp á fimmtudaginn, það kom lásasmiður að laga lásinn og einhver var að setja sturtuhengi og svona upp:) klukkan 10 var allt ready og þá hringdum við stelpurnar í strákana og buðum þeim í smá heimsókn. Fengum okkur bjór uppi á þaki hjá mér, ég, Jenny, Fiona, Sophie og svo LuiMi og Michelangelo. Theresa kom svo, og Ivan vinur okkar sótti okkur og tók okkur með sér í party hjá Mexicönskum krökkum, sem eru öll nemendur við TEC. Gaman að kynnast fleirum úr skólanum. Við vorum ekki lengi því Rojo og fleiri úr hópnum komu í partyið og við ákváðum að fara á klúbb sem heitir Americas því það var einhver frægur Þýskur dj að spila og Theresu dauðlangaði að fara. Mér leist ekkert á blikuna þegar ég kom, þetta var aðeins of mikið fyrir mig, ég týndi Theresu og hópnum og það var ekkert samband en sem betur fer náði ég í vin minn sem heitir Gome og hann kom og sótti mig og ég fór með honum á annan stað sem heitir La Mala Noche. Hann er alveg týpískur mexicanskur staður. Allir standa bara eða sitja við flöskuborð, og í miðjunni er bar, og uppi á barborðinu er karl og kona sem syngja og syngja týpísk mexicönsk lög og allir syngja með. Dáldið svona Lífið er yndislegt fílingur. Gome og vinir hans keyptu kampavín, svo ég poppaði kampavínsflösku og það var kveikt á blysum og þetta endaði sem fínasta kvöld:)
á föstudaginn var hópurinn okkar búinn að ákveða að fara til Puerto Vallarta, sem er strönd við Kyrrahafið. Það var allt eitthvað óljóst í lokin þar sem helmingurinn af hópnum vildi fara til Tapalpa í staðinn, sem er fjallabær, og það voru allir að reyna að fá alla hingað eða þangað. Því ákvað ég bara að sleppa þessu veseni og þyggja boð Gome um að fara í paradísar resort á strönd hliðina á Puerto Vallarta (20 min frá), sem heitir Sayulita! Gome sagði að vinur hans ætti ótrúlega fallegt resort þarna, og það hefði verið valið topp 10 fallegustu strandhúsum heims árið 2009. Hann ætti líka snekkju þarna sem við gætum farið á ef veður leyfði. Ég var aldeilis ánægð með ákvörðunina og tókst að draga Jenny með mér. Á föstudeginum klukkan 3 mætti svartur kaggi að sækja okkur. Inni í kagganum var Gome, 2 vinir hans og BÍLSTJÓRI. Bíllinn var skotheldur, með 3földu gleri og allskonar aukabúnaði. Það kom seinna í ljós að þetta var bílstjóri Gome og þetta paradísarresort var resortið HANS, en ekki vinar hans eins og hann sagði. Við tókum 3,5 tíma roadtrip á þetta, brunuðum á ströndina í skothelda jeppanum, bílstjórinn spilaði tónlist í botni og við skemmtum okkur konunglega. Þegar á leiðarenda var komið voru vinir Gome mættir. Þetta var alveg eins og í Gossip Girl, stelpurnar eru allar með sílicon, hafa farið í nose-job og meira að segja strákarnir hafa farið í nose job, fengið sér brjóstvöðvaimplants og allskonar aðgerðir. Allar stelpurnar voru með Bvlgari sólgleraugu og Luis Vuitton töskur og strákarnir allir í Ralp Lauren, Polo eða La Coste fötum. Engu að síður voru þetta fínustu krakkar, við skemmtum okkur svo ótrúlega vel:) fórum öll í sundlaugina, sem var byggð á stalli í fjallshlíðunum þannig það leit út eins og maður væri oní sjónum. Resortið var þvílíkt fallegt, maður þurfti að keyra langa leið oní á til að komast þangað. Þegar komið var að því var hringaðkeyrsla og gosbrunnur, og það var risastórt stráhús í miðjunni, með sófum, sólstólum, eldhúsi og plássi fyrir þjónustufólkið. Maður labbaði niður til að komast að sundlauginni, smá helli fyrir framan sundlaugina til að slaka á inni í, og svo var hægt að labba niður á ströndina. Einnig var jógapláss, á smá tanga sem teygði sig út í sjóinn, hvítur sandur og kaktusar, svo hægt er að gera jóga þarna á morgnana úti í miðjun sjónum. Fyrir ofan herlegheitin, lengra uppi í fjallshlíðunum eru brýr og stígar sem liggja að sirka 10 hvítum stráhúsum, sem eru bara gestahús fyrir hvern og einn. Þetta var ótrúleg lífsreynsla. Þjónustufólkið bar ofan í okkur mat og veitingar, maður bara bað um hvað sem mann vantaði, jógúrt, tacos, scrambled eggs, gateorade, bjór, kokteila, name it, það var komið strax. Myndirnar segja meira en þúsund orð....
Föstudagur
seinasta vika var líka góð:
Mánudagur: var í skólanum til hálf10, Rogelio og Luis vinir mínir skutluðu mér heim, allir roommatearnir mínir voru heima, svo við vorum bara að hlusta á tónlist, kjafta, elda mat og svona...
Þriðjudagur:
Miðvikudagur: ég og Jenny fórum á Chalet. Restin af hópnum fór á Passion Pit tónleika en við ákváðum að sleppa því, þar sem Lady Gaga er væntanleg ásamt fleiri tónleikum sem við viljum frekar fara á :) Við fórum á klúbb sem heitir Chalet, og JuanPis vinur okkar er manager þar svo við komumst strax inn, en þetta er mjög eftirsóttur klúbbur, aðalkvöldin eru miðvikudagskvöld og miiiikið um manninn þá.
Fimmtudagur: tók ein bussinn heim úr skólanum, hann fór einhverja hliðargötu sem var nóg til þess að rugla mig í ríminu, þannig ég þurfti að hoppa úr bussinum og taka taxa heim. Var reyndar bara í næstu götu, en þetta er svo stór borg að það að bussinn skyldi taka smá hliðargötu dugði til að ég kolvilltist. Þeir gera þetta strætóarnir! Um kvöldið kom Theresa til mín, herbergið mitt uppi á 3.hæð er loksins tilbúið:) Þegar maður labbar inn í Casa Tequila þá er gangur og stofur á sitthvorri hlið og eldhús og svona. Alltaf einhverjir roommates þar. Þegar maður labbar gegnum húsið er smá opin verönd. Þar er þvottahúsið og brunastigi. Þegar maður labbar upp brunastigann þá býr Aurelie á 2. hæðinni og uppi á 3.hæðinni er pleisið mitt. Maður labbar inn í smá forstofu. Þar á að koma ísskápur og sófi. Núna er Jenny vinkona mín með rúm þar, því hún ætlar að gista hjá mér í mánuð. Inn af forstofunni er pínkulítið skrifstofuherbergi og svo er gangur sem er með nýja sæta baðherberginu okkar og svo hjónaherberginu mínu. Hjónaherbergið er stórt og bjart með glugga með þvílíku útsýni, walk in closet fyrir fötin mín og draslið og svo er hurð hliðina á rúmminu mínu sem liggur út á þakið:) á morgun kemur skúringakonan og þrífur þakið fyrir mig svo ég get keypt húsgögn í vikunni:)
Semsagt þá var ég í því að flytja allt dótið mitt upp á fimmtudaginn, það kom lásasmiður að laga lásinn og einhver var að setja sturtuhengi og svona upp:) klukkan 10 var allt ready og þá hringdum við stelpurnar í strákana og buðum þeim í smá heimsókn. Fengum okkur bjór uppi á þaki hjá mér, ég, Jenny, Fiona, Sophie og svo LuiMi og Michelangelo. Theresa kom svo, og Ivan vinur okkar sótti okkur og tók okkur með sér í party hjá Mexicönskum krökkum, sem eru öll nemendur við TEC. Gaman að kynnast fleirum úr skólanum. Við vorum ekki lengi því Rojo og fleiri úr hópnum komu í partyið og við ákváðum að fara á klúbb sem heitir Americas því það var einhver frægur Þýskur dj að spila og Theresu dauðlangaði að fara. Mér leist ekkert á blikuna þegar ég kom, þetta var aðeins of mikið fyrir mig, ég týndi Theresu og hópnum og það var ekkert samband en sem betur fer náði ég í vin minn sem heitir Gome og hann kom og sótti mig og ég fór með honum á annan stað sem heitir La Mala Noche. Hann er alveg týpískur mexicanskur staður. Allir standa bara eða sitja við flöskuborð, og í miðjunni er bar, og uppi á barborðinu er karl og kona sem syngja og syngja týpísk mexicönsk lög og allir syngja með. Dáldið svona Lífið er yndislegt fílingur. Gome og vinir hans keyptu kampavín, svo ég poppaði kampavínsflösku og það var kveikt á blysum og þetta endaði sem fínasta kvöld:)
á föstudaginn var hópurinn okkar búinn að ákveða að fara til Puerto Vallarta, sem er strönd við Kyrrahafið. Það var allt eitthvað óljóst í lokin þar sem helmingurinn af hópnum vildi fara til Tapalpa í staðinn, sem er fjallabær, og það voru allir að reyna að fá alla hingað eða þangað. Því ákvað ég bara að sleppa þessu veseni og þyggja boð Gome um að fara í paradísar resort á strönd hliðina á Puerto Vallarta (20 min frá), sem heitir Sayulita! Gome sagði að vinur hans ætti ótrúlega fallegt resort þarna, og það hefði verið valið topp 10 fallegustu strandhúsum heims árið 2009. Hann ætti líka snekkju þarna sem við gætum farið á ef veður leyfði. Ég var aldeilis ánægð með ákvörðunina og tókst að draga Jenny með mér. Á föstudeginum klukkan 3 mætti svartur kaggi að sækja okkur. Inni í kagganum var Gome, 2 vinir hans og BÍLSTJÓRI. Bíllinn var skotheldur, með 3földu gleri og allskonar aukabúnaði. Það kom seinna í ljós að þetta var bílstjóri Gome og þetta paradísarresort var resortið HANS, en ekki vinar hans eins og hann sagði. Við tókum 3,5 tíma roadtrip á þetta, brunuðum á ströndina í skothelda jeppanum, bílstjórinn spilaði tónlist í botni og við skemmtum okkur konunglega. Þegar á leiðarenda var komið voru vinir Gome mættir. Þetta var alveg eins og í Gossip Girl, stelpurnar eru allar með sílicon, hafa farið í nose-job og meira að segja strákarnir hafa farið í nose job, fengið sér brjóstvöðvaimplants og allskonar aðgerðir. Allar stelpurnar voru með Bvlgari sólgleraugu og Luis Vuitton töskur og strákarnir allir í Ralp Lauren, Polo eða La Coste fötum. Engu að síður voru þetta fínustu krakkar, við skemmtum okkur svo ótrúlega vel:) fórum öll í sundlaugina, sem var byggð á stalli í fjallshlíðunum þannig það leit út eins og maður væri oní sjónum. Resortið var þvílíkt fallegt, maður þurfti að keyra langa leið oní á til að komast þangað. Þegar komið var að því var hringaðkeyrsla og gosbrunnur, og það var risastórt stráhús í miðjunni, með sófum, sólstólum, eldhúsi og plássi fyrir þjónustufólkið. Maður labbaði niður til að komast að sundlauginni, smá helli fyrir framan sundlaugina til að slaka á inni í, og svo var hægt að labba niður á ströndina. Einnig var jógapláss, á smá tanga sem teygði sig út í sjóinn, hvítur sandur og kaktusar, svo hægt er að gera jóga þarna á morgnana úti í miðjun sjónum. Fyrir ofan herlegheitin, lengra uppi í fjallshlíðunum eru brýr og stígar sem liggja að sirka 10 hvítum stráhúsum, sem eru bara gestahús fyrir hvern og einn. Þetta var ótrúleg lífsreynsla. Þjónustufólkið bar ofan í okkur mat og veitingar, maður bara bað um hvað sem mann vantaði, jógúrt, tacos, scrambled eggs, gateorade, bjór, kokteila, name it, það var komið strax. Myndirnar segja meira en þúsund orð....
Föstudagur
Monday, August 23, 2010
undarlegir dagar
seinasta vika var þétt bókuð.
Á mánudaginn var ég í skólanum frá 10-hálf10, allt of langur dagur!! Daniel vinur minn kom og sótti mig í skólann og keyrði mig heim, enda er ekki sniðugt að vera ein í bussinum eftir kl9 þegar það er komið myrkur, alein, ljóshærð, með fartölvu og töskur...
á þriðjudeginum kom JuanPablo að sækja mig, og við fórum og hittum nokkra krakka á einhverjum veitingastað, fengum okkur einn bjór og mazcal skot með chillisalti, mexicanar eru voða heitir fyrir þessu. Síðan fórum við til stjúpbróður hans sem á Urban hair saloon, sem er flottasta hárgreiðslustofa sem ég hef séð. Frægt fólk kemur þarna og fær sér herbergi. Einhver ótrúlega þekktur hárgreiðslumaður er með skrifstofu þarna, ekki Paul Mitchell en einhver svipaður. Þvílík stofa, kaffihús og einkaherbergi, koníaksstofa fyrir karla, og prinsessuherbergi fyrir konur. Fór
um svo út að borða, röltum aðeins um bæinn, og fórum svo á Wings Army að hitta alla krakkana:) Það byrjaði að hellirigna svo við forum bara heim um miðnætti.á miðvikudag var ég í skólanum til 9 um kvöldið að læra. Við Theresa sátum bara úti á skólalóðinni fyrir framan Starbucks að horfa á körfuboltaliðið æfa sig, á bekk undir sólhlíf að skrifa ritgerð:) Miðvikudagar eru aðal partydagarnir í Mexico, þannig við keyptum nokkra bjóra á leiðinni heimúr skólanum og sátum svo í klessu inní mjög bouncy og þröngum strætó, sötrandi ískaldan bjór í hitanum og rakanum, meðan betlari spilaði á gítar inní í strætónum og söng hástöfum. JuanPablo kom svo að sækja mig og við sóttum Theresu og fórum á pínkulítinn bar sem heitir El Rey. þar voru allir krakkarnir fyrir, og við fórum öll saman á Chalet, sem er stæsti skemmtistaðurinn og á miðvikudögum er hann troðfullur!! aðalkvöldið!
á fimmtudaginn var ég aftur til kl.9 í sk
ólanum að læra. Tók svo strætó heim með Theresu og Söru og frönskum strák. Fórum svo í party í nýja húsinu sem landlordinn okkar var að kaupa. Nú á hann 3 hús, mitt hús, Theresu hús og þetta nýja sem er í hverfi sem heitir Guadalupe. Í partyinu voru allir íbúarnir úr öllum 3 húsunum, og það voru kokkar að elda mat og kanínur sem hoppuðu um á veröndinni og í garðinum milli pálmatrjánna. Seinna kom JuanPablo og strákarnir og sóttu okkur og við JuanPablo á bar sem heitir Americas, og er í uppáhaldi hjá þeim strákum. Ég hafði aldrei komið þangað áður og fílaði þann stað ekki of mikið. Smakkaði mjög týpískan drykk sem samanstendur af tómatsafa og bjór, salti og einhverjum spicy sósum. Mexicanar drekka þetta þegar þeir eru þunnir og segja þetta besta meðalið. Áhugavert að Mexicanar vilja hafa drykkina sína beiska og bitra frekar en sæta. Það drekkur enginn kokteila hérna. Bara tequila, tequila í kók eða lemonade, jagermeister er í uppáhaldi hjá fólki, og svo auðvitað bjór:)á föstudaginn var Beach Camping Trip á strönd sem heitir La Llorona. Ég ætlaði
að fara, var búin að ákveða það, og rúturnar áttu að fara kl.7 um morguninn. Juan Pablo bað mig um að fara ekki, sagði að þetta væri hættulegur staður, það yrði einhver rændur og það myndi eitthvað gerast. Ég sagðist verða að fara, þar sem það væru svo margir krakkar úr skólanum að fara. Hann grátbað mig um að fara ekki og bauð mér í staðinn í strandíbúðina sína í manzanillo, sem er á vesturströnd Mexico. Það varð úr að við JuanPablo keyrðum af stað á föstudaginn fyrir hádegi, tókum geggjað roadtrip á þetta og brunuðum með græjurnar í botni til Manzanillo. Þegar þangað var komið beið okkar penthouseíbúðin hans, og þegar við vorum komin inn, komu þjónar inn með kókoshnetur, sjávarrétti, rækjur, kaldan og ferskan fisk og allskonar góðgæti. Þetta var ótrúlegt. Ég fór í klukkutíma út við sundlaugina að reyna að næla mér í smá tan, þjónustufólkið kom með dýnu handa mér og það var stjanað við mann. Síðan keyrðum við í miðbæinn og röltum þar um. Loksins komst ég aftur í Mexicanskan bæ, Guadalajara er stórborg, tískuvöruverslanir og Escalade-ar, en þarna fékk ég sömu tilfinningu og fyrstu dagana mína þegar ég var með Páulinu og fjölskyldu í Sahuayo og Ocotlán og á svæðinu kringum Lago de Chapalla. Hitinn var óbærilegur í Manzanillo, maður bara svitnaði og svitnaði og ég held það hafi verið kringum 40 gráður, allavega sá ég að um miðja nótt voru 27 gráður í myrkrinu, þannig brennandi sólin gerði daginn nánast óbærilegan! Ég keypti ótrúlega fallegan handmálaðan leirbolla og við borðuðum arroz con 
letche (sem er grjónarétturinn sem ég lærði að gera í matreiðslutíma um daginn).Um kvöldið fórum við út að borða á sushi stað, fórum í wal mart og keyptum inn, og skemmtum okkur vel um kvöldið. Á laugardeginum var mín vöknuð kl.9, og mætt fyrst út á sundlaugarbakkann. Sandurinn liggur beint upp að sundlaugarbakkanum og sjórinn var svo úfinn að hann náði alveg yfir sandinn og snerti sundlaugarbakkann. Það voru rauð flögg sem vöruðu mann við að fara í sjóinn svo ég lá bara og tanaði á sundlaugarbakkanum, þar til JP vaknaði og mætti út og á eftir honum var þjónn með morgunmat handa okkur.
Ég semsagt fór ekki í Beach Camping trip til La Llorona því JP sagði mér að það væri hættulegt og ég ætti frekar að koma með sér. Sá hörmulegi atburður gerðist á La Llorona, meðan ég var í Manzanillo eftir algjöra skyndiákvörðun, að frönsk stelpa, yndisleg og falleg drukknaði. Kyrrahafið og sterkir Mexicanskir hafstraumar hrifu hana á brott, og hún fannst á laugardaginn eftir að lögreglan og herinn hafði leitað að henni allan daginn. Sawa Thépot var hress stelpa, mín fyrstu kynni af henni voru áður en ég fór út, hún fann mig á facebook og byrjaði að t ala við mig þar sem við vorum báðar að fara til Mexico. Fyrstu vikuna sendi hún mér message og spurði hvort ég hefði áhuga á að flytja inn með sér því hún hefði fundið fallegt hús og vantaði roommate. Ég var þá búin að finna húsið mitt á Calle Tequila svo það varð ekkert úr því. Alltaf þegar maður hitti hana í partyum var hún sú hressasta á svæðinu, talaði við alla og var svo opin og hamingjusöm. Það var tilviljun að ég fór ekki í þessa ferð. Sjórinn var ógurlegur á La Llorona, og ég get rétt ímyndað mér það, þar sem ég var á sömu strönd nema bara í 2-3ja tíma akstri frá og sjórinn hjá okkur var hættulegur og rauð flögg út um allt. Sarah, franska stelpan sem býr í húsinu mínu var mjög góð vinkona Sawa, þær komu saman hingað til México og voru að ferðast saman fyrstu vikurnar. Seinustu dagar á Calle Tequila hafa verið undarlegir, Sarah er sterkasti karakter sem ég veit um, en henni líður illa. Það var hún sem sá Sawa seinast þegar þær voru að hoppa um í sjónum, og það var hún sem tilkynnti hvarf vinkonu sinnar og það var hún sem þurfti að bera kennsl á hana. Það verður minningarathöfn á miðvikudaginn. Þetta er voða skrítið allt. Í húsinu mínu búa semsagt Sarah og Aurelie, og svo 2 mexicanar, Pedro og Roberto, og svo voru í dag að flytja inn 3 ástralskar stelpur, Fiona, Sophie og Jenny. Aurelie lenti í því á La Llorona að öllu dótinu hennar var rænt, passport, peningum, kortum, síma, bara öllu! Hún þarf því að fara alein í flugvél til Mexico City núna á föstudaginn og fá nýjan passa, því hún er búin að vera í landinu í næstum 30 daga, en maður þarf að fara í immigration innan við 30 dögum eftir komu til Mexico nema maður vilji eiga á hættu að borga háar sektir eða vera fangelsaður. Þessi ferð reyndist því vera ein martröð og ég er fegin að ég skyldi hafa ákveðið að vera ung og vitlaus og fara frekar með vini mínum í íbúðina hans, vitandi að hann myndi passa upp á mig.
Mamma, núna veistu nákvæmlega hvernig þetta var allt. Það er allt í góðu með mig og stelpurnar hafa það líka gott. Við förum öll ótrúlega varlega, og þetta allt varð til þess að Mishael, landlordinn, er búinn að vera í húsinu okkar í allan dag að fara yfir lása og annað varðandi öryggi og bara já, til að öllum líði vel.
Herbergið mitt uppi á 3 hæð er tilbúið. Það kemur samt lásasmiður á morgun og lagar lásinn, þannig ég gisti í gamla herberginu mínu aftur í nótt, flyt upp á morgun þegar lásinn er orðinn 100% og það verða líka settar upp gardínur á morgun.
Ég var í skólanum í dag frá 10-21.30, bara með klukkutíma pásu yfir allan daginn og sem betur fer skutlaði vinur minn úr skólanum mér heim. Hann heitir Rogelio og er voða nice. Hann sagðist geta skutlað mér alltaf á mánudögum, því þá erum við saman í tíma til hálf10 á kvöldin og hann býr ekki langt frá. Ég er mjög þakklát fyrir það, það er ekki safe að taka bussinn eftir myrkur. Á morgun, þriðjudag, er ég ekki í skólanum. Ætla að sofa út enda var
ekki mikið sofið í nótt. Ég kom til Guadalajara frá Manzanillo á laugardaginn, og Jenny kom til mín (þar sem allir voru á La Llorona) og við sátum úti á svölum í hengirúminu með mojitoa og kíktum svo út bara við tvær að kjafta og hitta vini. Á sunnudag vaknaði ég snemma, því Theresa og Sarah voru að koma í bæinn úr þessari skelfilegu ferð frá La Llorona, og theresa sagðist þurfa að fara út og gera eitthvað, henni leið illa, svo við Theresa og Jenny fengum okkur göngutúr um hverfið, fengum okkur ís, kjöftuðum, og fórum svo í poolparty hjá JuanPablo um kvöldið. Það var því smá þreyta í okkur í morgun, og lítil orka í þennan 12 klukkustunda skóladag. En já á morgun er frídagur, þannig ég ætla að sofa út, pakka saman dótinu mínu og flytja það upp í nýja herbergið:) Svo eftir hádegi ætla ég Jenny og Theresa að fara saman í Andares, flottasta mollið, og um kvöldið ætlum við að hitta strákana, fara á Hooters (ójá, ég átti hugmyndina) og fara svo í VIP cinema, að horfa á Inception. Það er eins og vip bíó á íslandi, nema það eru þjónar og bar, og þetta kostar 100pesóa, sem er 950kall! Eftir bíó ætlum við að hitta restina af krökkunum á Wall Street, sem er studentabar.Á tímum sem þessum skiptir mestu máli að halda hópinn og vera með fólki sem maður treystir. Það er óhugur í okkur öllum, og andrúmsloftið er skrítið. Í kvöld, eftir að ég kom heim úr skólanum kl.10, þá er ég bara búin að vera frammi í stofu með roommate-unum mínum að kjafta, læra spænsku, borða og bara vera öll saman frammi í stofu. Það gerir allt miklu betra að hafa góða að.
Vona að allt sé gott á Íslandi, mamma, þú mátt hringja í mig á morgun ef þú vilt. Ég verð með símann á mér,
LOVE
-Tori
Subscribe to:
Comments (Atom)